خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش نسیمی است بوی صحبت یارخوش نعیمی است وصل بی اغیار
۲
وصل جانان خوشست هموارهگر نبودی رقیب ناهموار
۳
ای گل از بهر خاطر بلبلدامن خود کشید دار ز خار
۴
تو خداوند گاری و مخدومما همه بندگان خدمتکار
صفحهٔ ۱ از ۲