خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو دیوانه شدست از هوس بالایشمی‌رود آب که زنجیر نهد بر پایش
۲
داشت از آب چو گل آینه در پیش جمالآب شد آبنه از شرم رخ زیبایش
۳
پیش من قصهٔ عاشق‌کشی او مکنیدترسم این بشنوم از دل برود غم‌هایش
۴
گر برند از پی سوداش سر من چو قلمبر تراشم سری از نو بکنم سودایش
صفحهٔ ۱ از ۲