خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو مرا خواب و خیال وصالآن همه خوابست به چشم و خیال
۲
جانسوی بالای نو بیدله نرفتمرغ به بالا نرود جز به بال
۳
حاجتم از روی نو یک دیدنستدور محل نظرست و سؤال
۴
بر ورق گل قلم صنع راخوشتر از آن نقطه نیفتاد خال
صفحهٔ ۱ از ۲