خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پری به حسن و لطافت نداشت با همه حالهر آنچه در رخ تست ای مه خجسته جمال
۲
نگار سرو قد گلعذار پسته دهنبت شکر لب بادام چشم مشکین خال
۳
اگرچه ابروی خوبت به دلبری طاق استبر آفتاب جمال تو هست جفت هلال
۴
مرا امید وصال تو چون ز باد هواستنشان کوی تو میپرسم از نسیم شمال
صفحهٔ ۱ از ۲