خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرو مایل به قد تست چه حاجت به دلیلهمه دانند که الجنس الی الجنس یمیل
۲
آن خط سبز و لب لعل کزان سیری نیستسبزی خوان خلیل است و نمکدان خلیل
۳
مینماید رخت افروخته تر از سر زلفچون چراغی که در او نور فزاید ز فتیل
۴
روشن است از مه ما خانقه امشب صوفیشمع بنشان به کناری و رها کن قندیل
صفحهٔ ۱ از ۲