خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق حرفی ست که دال است بر آیات کمالآنکه در قال فرو ماند نشد واقف حال
۲
زاهد خشک به انکار محبان جان دادگو بخور خاک چو محروم شد از آب زلال
۳
ورق علم به گردان، قم زهد شکنساکن کوی بقین شو گذر از کوی خیال
۴
آنچنان باده عشق تو ربود از هوشمکه ندارم سرمونی خبر از هجر و وصال
صفحهٔ ۱ از ۲