خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاف رندی مزن ای زاهد پاکیزه خصالدرد آن حال نداری به همین درة بنال
۲
تو و مسئوری و سجاده و طاعت همه عمرما و سی و نظربازی و رندی همه سال
۳
ما نه آشفته نقشیم که در آب و گل استنظر پاک نباشد نگران بر خط و خال
۴
هر کس از مائدة وصل نصیبی طلبیدتا کرا بخت نشاند به سر خوان وصال
صفحهٔ ۱ از ۲