خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا گویند عاشق گرد و بیدلچه کار آید مرا تحصیل حاصل
۲
حدیث آب چشم خویش با دوستنگفتم کأن حدیثی بود نازل
۳
مرا چون دید گریان گفت رفتمکه باران است و خواهد راه شد گل
۴
چه اختر بود کامشب بر سرم تاختکه به در خانه من ساخت منزل
صفحهٔ ۱ از ۳