خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست جز درد سری زین دل غمگین حاصلبا که گویم که چه می کشم از محنت دل
۲
ظاهر آنست که از لذت جان بی خبرستهر که را نیست دل از جانب خوبان مایل
۳
برو ای ناصح و دیوانه مکن باز مراکه نباشد به نصیحت دل مجنون عاقل
۴
قاصد کشتن ما گشتی و داریم رضاخون ما ریخته بی موجب و کردیم بحل
صفحهٔ ۱ از ۲