خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست کس را به حسن روی تو قیلچه توان گفت روشن است دلیل
۲
با لیت چشم را مضایقه چیستم ت کی دیده به نقل بخیل
۳
می کشد سر ز خاک پای تو زلفراست است این سخن که کل طویل
۴
دل سنگین تو به جانب مهرنکند با هزار جر ثقیل
صفحهٔ ۱ از ۲