خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیوی خویش گردان زنده بازمهمی کش ساعتی دیگر بنازم
۲
به شمع امشب مگر دل همزبانستکه او می سوزد و من میگدازم
۳
سر زلفت مرا عمر دراز ستخداوندا بده عمر درازم
۴
اگر کردم نظر بازی به رویتبه حمدالله که باری پاکبازم
صفحهٔ ۱ از ۲