خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسی درد از غم عشقت کشیدمز بی دردی بتر دردی ندیدم
۲
یکایک درد من درمان پذیرفتاز آن دم کز تواین شربت چشیدم
۳
به نیم اندوه از صد غضه رستمبه یک درد از هزاران غم رهیدم
۴
من آن مرغم که در دام بلایتچو پیچیدم غم و درد تو چیدم
صفحهٔ ۱ از ۲