خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بودی گر شبی در خواب رفتی چشم بیدارممگر دیدار بنمودی ز روی مرحمت بارم
۲
اگر صاحبدلی بودی که بر من مرحمت کردیبگوش او رسانیدی حدیث چشم بیدارم
۳
دلم دلبستگی دارد که بر خاک درش میردولی هرگز بکوی او گذر کردن نمی بارم
۴
گر آن بدمهر سنگین دل نگیرد دست من روزیشبی در حضرت باری بزاری دست بردارم
صفحهٔ ۱ از ۲