خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خال لب توست داغ جانمدل سوخته این و کشته آنم
۲
خاکی که بر آن نشان آن پاستاز آب بقا دهد نشانم
۳
تا رخ نهمش پس از فنا نیزشطرنج کنید از استخوانم
۴
چندم ز در ای رقیب رانیمن هم ز سگان آستانم
صفحهٔ ۱ از ۳