خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل گرفت از بتان به رویمراست گویم دروغ میگویم
۲
مستم از بوی عنبرین مویاننیست هشیار بک سر مویم
۳
میکنم زآن لب و دهان پرسشعاشقم نقل و باده میجویم
۴
نام آن لب چو میبرم به زبانلب به آب حیات میشویم
صفحهٔ ۱ از ۲