خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نیست به دستم بر دلبر چه فرستمجان هست ولی چیز محقر چه فرستم
۲
غم نیست ازینم که فرستم سر و جانشاندیشه از این است که بر سر چه فرستم
۳
از دیده به خاک در او جز گهر اشکنقدی که رسانند روانتر چه فرستم
۴
گر دل طلبد مرهم ریشه بسر نیشزآن غمزه بدل جز سر نشتر چه فرستم
صفحهٔ ۱ از ۳