خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با خود ترانه میگفتمغزل عاشقانه میگفتم
۲
جام بر کف حکایت لب باربه شراب مغانه میگفتم
۳
شیم از زلف او چو بود درازبا خیالش نسانه میگفتم
۴
صفت دانههای گوهر اشکپیش در یگانه میگفتم
صفحهٔ ۱ از ۳