خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالها شد که در تک و پوییمتو بمانی عجب چه میجوئیم
۲
وقت آن شد که از حدیقة انسگل و ریحان دوستی هوئیم
۳
وصف قد تو پیش ابروی توکج نشینیم و راست بر گوئیم
۴
شاکری هاست زآن دهان ما رااز تو راضی به یک سر موئیم
صفحهٔ ۱ از ۲