خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر که بر پای تو بنهادم از آن بردارمتا بدین جرم و خطا جان به غرامت آرم
۲
بعد ازین رخ بنهم بر کف پای تو نه چشمرخ گلبرگ به خار مژه چند آزارم
۳
چون شود بی برکت هرچه شمارند آن رابوسهائی که بر آن پای زنم نشمارم
۴
دزد در خواب بَرَد رخت، عجب چون دزدیددلم آن مه که ز عشقش همه شب بیدارم
صفحهٔ ۱ از ۲