خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاه مرغانم سوی تخت سلیمان می پرمصید من عشق است و دل پیر و عنایت رهبرم
۲
صورت ما نا بدلی ژنده پوشان شد بدلنسخه ها بردند نقاشان چین از پیکرم
۳
بی خط و کلک و ورق روشندلان بر خوانده اندآیت نور السماوات از ضمیر انورم
۴
دیگران جان میکنند از حسرت مال و منالمن به ملک نیستی امروز جان می پرورم
صفحهٔ ۱ از ۲