خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که بی رخ آن شمع مه جبین باشمبه ناله همدم و با درد همنشین باشم
۲
مرا که مهر دلفروز در دلست چو صبحبه صادقیست که بی آ. آنشین باشم
۳
گرم مجال بود در حریم حضرت دوستچرا مقید فردوس و حورعین باشم
۴
ترا که خرمن مشک است گرد ماه چه باکاگرچه من ز گدایان خوشه چین باشم
صفحهٔ ۱ از ۲