خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفت زلف کجت راست نباید به قلممه نو باشد از ابروی تو بسیاری کم
۲
تو به خوبی نه چنانی که شکیب از تو توانهمه سودای تو دارنده و من غمزده هم
۳
با همه رنج غریبی و غم تنهائیچون غم عشق توام مونس جانست چه غم
۴
کش عشقه تو هرگز نکند باده حیاتخسته نیغ نو قطعا نپذیرد مرهم
صفحهٔ ۱ از ۲