خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمریست کز دیار تو محروم مانده ایموز شوق نامهای تو سطری نخوانده ایم
۲
تا دامنت بدست ارادت گرفته ایمدامن ز هر چه غیر تو باشد نشانده ایم
۳
در حیرتم که بینو چرا مرده نیستمدر خجلتم که بینو چرا زنده مانده ایم
۴
از بهر گرد سم سمند تو هر دمیگلگون اشک در عقبشه تند رانده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲