خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به میخانه حریف می و شاهد باشمبه که در صومعه بنشینم و عابد باشم
۲
وقت آن شد که اقامت به خرابات کنمتا به کی معتکف گوشه مسجد باشم؟
۳
دامن پیر مغان گر فتد این بار بدستمن سرگشته چرا طالب مرشد باشم؟
۴
سال‌ها بر در میخانه نشینم به از آنکه ازین گوشه‌نشینان مقلد باشم
صفحهٔ ۱ از ۲