خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کام خود از لبت بگیرمچون خضر به سال‌ها نمیرم
۲
زآن دم که تو آمدی به خاطرفکر همه رفت از ضمیرم
۳
دارم ز غم تو بر دل ریشدردی که دوا نمی‌پذیرم
۴
چندان که ز من تو در نغوریمن نیز هم از تو در نفیرم
صفحهٔ ۱ از ۲