خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گذاری که با تو در نگویمخاک پایت به چشم ها بخریم
۲
تا ببوسیم آستان تراحلقه حلقه نشسته گرد دریم
۳
گر غرامت ستانی از انصافسر و دیده نهاده در نظریم
۴
گفته بک شیم ببر سوی خویشما از آن کوی جان چگونه بریم
صفحهٔ ۱ از ۲