خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر من از عشق آن دو رخ میرمای گل روضه دامنت گیرم
۲
کاشی سازند از گلم مرغیبا کمان ابرونی زند تیرم
۳
دیدم آن رخ بخواب خوش سحریبخت و روز نکوست تعبیرم
۴
پیش رو ار نشانیم چون زلفباید اول نهاد زنجیرم
صفحهٔ ۱ از ۲