خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهی نشست خیال رخت به خانه چشمتو ماهی از تو ستانیمه ماهیانه چشم
۲
چها فتاد شنیدی ز گریه چشم مرادر است این سخنان گوش کن فسانه چشم
۳
گرت چو اشک نیفتد کنار عاشق خویشچو نور چشم فرود آی در میانه چشم
۴
از دود دل چه غم ار تیره شد سراچه جانکه روشن است از روی تو تا به خانه چشم
صفحهٔ ۱ از ۲