خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نام آن لب به خط سبز به جانی دیدمکاغذی بافتم و قند دروه پیچیدم
۲
آن خط از شوق کشیدم من گریان در چشمحرف حرفش چو قلم گریه کنان بوسیدم
۳
نامه را نیمه به خون سرخ شده و نیمی زردنقش آن نام چو بر دیده و رو مالیدم
۴
نقطه آن دهن امکان که ببوسم به خیالکه چو پرگار به گرد تو بس گردیدم
صفحهٔ ۱ از ۲