خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش دوری دل ما بر نتابد بیش ازینداغ هجران جان تنها برنتابد بیش ازین
۲
تن که چون مونی شد از غم چنده بنمایم بدوستزحمت مو چشم بینا برنتابد بیش ازین
۳
پیش بار سرو بالا آفتاب و ماه رادعوی خوبی به بالا برنتابد بیش ازین
۴
همچو آب از لطف میتابد بر سیمین یارهیچ سرو سیمتن را برنتابد بیش ازین
صفحهٔ ۱ از ۲