خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم اگر اینست و ابرو این و ناز و شیوه اینالوداع ای زهد و تقوی الفراق ای عقل و دین
۲
می‌کشی ناوک ز مژگان در کمان ابروانگه بدانم می‌کشی ای نامسلمان گه بدین
۳
گر پری می‌گویدت من با تو می‌مانم مرنجبی‌ادب گر آدمی بودی نگفتی اینچنین
۴
دوش اندک برقعی از پیش رو برداشتیداشت ماه آسمان پیش تو رویی بر زمین
صفحهٔ ۱ از ۲