خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خوش است از تو بوس بخوشی نیاز کردنزلب تو وعده دادن پس وعده ناز کردن
۲
من دل سیه چو خالت نکنم شکیب از آن لبز شکر کجا تواند مگس احتراز کردن
۳
بسؤال بوسه از ما چه کنی به خواب چشماندر منعمان نشاید بگدا فراز کردن
۴
رخ خوب باز بگشا که قیامت است بیتوچو قیامت است باید در خلد باز کردن
صفحهٔ ۱ از ۲