خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دمی با دگری ناز مکنچشم بر روی خسان باز مکن
۲
چون نصیبی دهی از درد مرادگری را بمن انباز مکن ناز کن
۳
می کنم ناز دگر از تو نیازبار دگر ناز مکن مدد مردم غماز مکن
۴
غمزه را جانب من نیز مسازآن نخستین ز من آغاز مکن
صفحهٔ ۱ از ۲