خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن عارض و رخسار و جبین هست در سه ماهکز دیده نهائنده نهان کردمت آگاه
۲
گر دیده گنه کرد که از خانه کشیمشور اشک بزودیش برانیم ز درگاه
۳
بر شاه گدا را نبود هیچ گرفتیجز دامن دولت که بگیرد گه و بیگاه
۴
گره هست خود از جانب آن روی مپوشانتا روی نوه بینیم و بگیریم برو راه
صفحهٔ ۱ از ۲