خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو در دل نبایدم رخ ماهرخ نیارد شدن به خانه ماه
۲
درشمایل و قد تو لطف خداستهست لطف خدا به تو همراه
۳
بینمت دایم و چنان دانمکه نکردم هنوز نیم نگاه
۴
گر گناهست در رخ تو نظرباد چشم پر آب غرق گناه
صفحهٔ ۱ از ۲