خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برهگذار قد بار دیدم از ناگاهکدام قد الفی بود در میانه راه
۲
کدام الف که ز لطفش الف ندارد هیچبه طبع راست ازین حرف شده کسی آگاه
۳
نظارة به تماشاگهی نمی بینیمبه از جمال تو چندانکه می کنیم نگاه
۴
فرشته شوق رخت گر گنه نویسد و جرمصحیفة عمل بنده بر بود ز گناه
صفحهٔ ۱ از ۲