خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا توانی دل مشتاق بدست آری بهجانب بار و وفادار نگه داری به
۲
با چنین زلف خوش و خال خوش و روی چو ماهمهر ورزی کنیه و ترک جفا کاری به
۳
صاحب روی نکو را به همه حال که هسترسم دلجوئی و آئین وفاداری به
۴
گر به بالین ضعیفان گذری خواهی کردصحت خویش نخواهیم که بیماری به
صفحهٔ ۱ از ۲