خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبت خوش باد ای باد سحرگاهکه آوردی هوای زلف آن ماه
۲
چه سود از ناله شبها که جانانز حال دردمندان نیست آگاه
۳
در آن حضرت اگر چه راه آن نیستکه باشم من ز نزدیکان درگاه
۴
ولی عبیی چنان نبود ز درویشکه دارد آرزوی صحبت شاه
صفحهٔ ۱ از ۲