خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بار نازنین مگر از فتنه زاده‌ایکامروز چشم فتنه‌گری برگشاده‌ای
۲
در ملک حسن خسرو خوبان تویی ولیکداد مرا تو از لب شیرین نداده‌ای
۳
هستند در زمان تو خوبان گلعذارلیکن از این میانه تو زیبا فتاده‌ای
۴
چون آفتاب بر همه روشن شد آنکه تواز حسن و لطف از مه تابان زیاده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲