خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز خود را چو گل تازه بر آراسته ایباغ رخسار بگلهای نر آراسته ای
۲
خلق بر یکدگر افتاده ز نظاره توکه دو رخ خوبتر از یکدگر آراسته ای
۳
ابروی شوخ که با ماه نوش سر بسر استبسر زلف سیه سر بسر آراسته ای
۴
شوخی و فتنه گر و سنگدل و عهد شکنچشم بد دور بچندین هنر آراسته ای
صفحهٔ ۱ از ۲