خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آیت حسن از رخ خوب تو مثالیاز رنگ رخت دفتر گل نقش خیالی
۲
خوبان جهان حسن دل افروز و ملاحتدارند و لیکن نه چنین حسن و جمالی
۳
عودیست دل سوخته بر باد وصالتکز آتش هجران تو اش نیست ملالی
۴
با آنکه بود آتش لعل تو جگر سوزهرگز نبود خوشتر ازو آب زلالی
صفحهٔ ۱ از ۲