خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بوده با تو ما را خویشی و آشناییبا آشنای خویشت تا چند بی‌وفایی؟
۲
دل می‌دهد گواهی کز ما دلت ملول استآری تو راست فرمان باری تو جان مایی
۳
ما بنده‌ایم و عاجز تو حاکمی و سلطانگر لطف می‌نمایی ور جور می‌فزایی
۴
گر عاقلی و مجنون بگذار عشق لیلیدر عاشقی رها کن ناموس و پارسایی
صفحهٔ ۱ از ۲