خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای درد درون جان چه باشیای سوز درون نهان چه باشی
۲
ای خون دل از زمین چه جوییای ناله بر آسمان چه باشی
۳
ای اشک روان برون شو از چشمدر خانه مردمان چه باشی
۴
ای بی تو تنم ننی ز جان دوردور از من ناتوان چه باشی
صفحهٔ ۱ از ۲