خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدایبه حدیثی بگشای آن لب و لطفی بنمای
۲
خانه تست دل و دیده ز باران سرشکاگر این خانه چکد آب در آن خانه در آی
۳
شد ز نظارگیان خانه همسایه خراببه من با تو که فرمود که بر بام برآی
۴
زاهد شهر بخشکیست ز چوبی کمترکه چو نعلین نمالیده بروی آن کف پای
صفحهٔ ۱ از ۲