خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من این بودت ز اول شرط باریکآخر الأمرم به یاد همه نیاری
۲
بسکه با شوریدگان چون زلف مشکینعهد بستی و شکست از بیقراری
۳
با رقیبان گرانجان بیش منشیننون لطیفی طاقت ایشان نداری
۴
سر میروی تنها براه و من چو سایهدره پیته افتان و خیزان از نزاری
صفحهٔ ۱ از ۳