خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داریخال مشکین رخ رنگین لب شیرین داری
۲
تو چه دانی ز من و حال من ای شمع چگلکه چو من عاشق دل سوخته چندین داری
۳
بی نیازی و نیازت بمن بیدله نیستپادشاهی و فراغ از من مسکین داری
۴
گفتة رسم وفا دارم و آئین جفاآن نداری سر یک موی ولی این داری
صفحهٔ ۱ از ۲