خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو تو دشمن از دوست نشناختیمرا سوختی و به او ساختی
۲
پرداختم از دو عالم به توتو یک لحظه با من نپرداختی
۳
چه شکر از لب چون شکرگویمتکه چون نی بوسیم ننواختی
۴
ز پا تا سرم رشته جان بسوختچو شمعم ز سر از چه بگداختی
صفحهٔ ۱ از ۲