خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل رفت به باد دلپذیریکسی را نبود زجان گزیری
۲
از عشق بتان جوان شود پیراین نکه شنیده ام ز پیری
۳
گیرم سر زلف و دارمش دوستزینگونه کراست دار و گیری
۴
صد چرخ زند بر آتش از ذوقصیدی که تو افکنی به تیری
صفحهٔ ۱ از ۲