خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز باران کهن برداشتیچیست چندین جنگ پیش از آشتی
۲
زنده ام پنداشتی در هجر خویشاین چنینم کشتی پنداشتی
۳
گفتم از خاک رهم انگار کملطف کردی بیش از آن انگاشتی
۴
شکر نعمتهای تو کز درد و غمهیچ رفتم بینوا نگذاشتی
صفحهٔ ۱ از ۲