خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل من به داغ جفا سوختیمرا مانده دل را چرا سوختی
۲
کرا سوخت عشقت که آنم نسوختمرا سوختی هر کرا سوختی
۳
بسی سوخت در وعده سوختنمرا انتظار تو تا سوختی
۴
فتادی چو آتش به مأوای دلدر آن خانه آیا چها سوختی
صفحهٔ ۱ از ۲